Bevestig je onderwerp.

Ongetwijfeld heb je ook wel eens bij een foto het gevoel gehad dat het onderwerp lijkt te zweven. Je mist iets in de opname dat het onderwerp verbindt met zijn omgeving.
Waarschijnlijk ben je vergeten om het onderwerp te verankeren met de omgeving. Verankeren, bevestigen, plaatsen, verbinden et cetera. Allemaal woorden die beschrijven dat er een verbinding bestaat tussen het onderwerp en zijn/haar omgeving.
Kortom er is geen connectie tussen het onderwerp en zijn/haar ledematen of bij een voorwerp ontbreekt de verbinding met de structuur waarop het voorwerp rust.

Dit is ook de rede waarom je wel eens hoort dat je een persoon nooit mag afkaderen (afsnijden) bij de enkels of in het geval van armen bij de pols. Wanneer je de grond ziet waarop de persoon staat heeft je onderwerp een basis om op te rusten.

Geef voorwerpen een plaats waarop ze staan.
Wanneer je een voorwerp fotografeert dat op een tafel staat, zoals een koffiekop, een fles bier of een servies zoals in dit voorbeeld, zorg er dan altijd voor dat je kunt zien waar het voorwerp de tafel raakt. Op een oppervlak met een structuur is dit meestal geen probleem. Wanneer je echter fotografeert op een strakke witte ondergrond bereik je dat meestal door een beetje schaduw van het onderwerp op de ondergrond. Zie als voorbeeld de foto's van het Oosters servies.

Zonder deze schaduw lijkt het servies te zweven in de lucht. Uitzondering hierop is wanneer er door de opdrachtgever expleciet gevraagt word dat het onderwerp geheel vrijstaand op een witte achtergrond moet worden gefotografeerd. Bij een opdracht is het van belang om duidelijk af te spreken of er wel of geen schaduw moet zijn aangezien hierover nogal eens een spraakverwarring bestaat.

De ledematen van je model
Ook bij modelfotografie heb je soms het gevoel dat er iets niet klopt. Vaak is er dan een uitsnede gemaakt waarbij het model wordt aangesneden op de scheenbenen of bij de enkels. Als fotograaf ben je dus vergeten om je model een "poot te geven om op te staan". Bij een afbeelding van een model wil ons onderbewustzijn vanaf een bepaald punt op de benen dat er een complete persoon staat. Onbewust zeggen je hersenen dat er meer moet zijn dan dat zichtbaar is en wordt het beeld als incompleet afgedaan. Dit punt ligt ergens rond kniehoogte.
Deze zelfde regel gaat ook op voor wat betreft de armen van je model. Wanneer je armen aansnijdt op 3/4 lengte of bij de pols zullen deze als incompleet worden beschouwd. Probeer dat dus ook te vermijden in je uiteindelijke compositie.
Probeer ledematen zoveel mogelijk als geheel af te beelden. Moeten ze toch worden aangesneden zorg dan voor een correcte plek om deze aan te snijden.

Let op de kerktoren
Ook bij voorwerpen en gebouwen gelden deze principes. Hoevaak zie je niet een foto van een bekend gebouw (bijvoorbeeld de Eifeltoren) of van een kerktoren waar het topje net niet opstaat. ook dan zullen je hersenen reageren met een afwijzing van het beeld.
Wees ook hierbij voorzichtig wanneer je besluit om de top van een gebouw, of de grond waarop het gebouw staat niet mee te nemen in je opname.
Ook bij gebouwen en voorwerpen kun je de 3/4 regel toepassen.
Wanneer je gebouw (of woorwerp) voor 3/4 of meer in beeld is, plaats het dan helemaal in beeld. Bij 3/4 of meer verwacht je onderbewustzijn namelijk een compleet beeld.

Goed, dat was de tip voor deze keer. Houdt deze informatie in je achterhoofd en gebruik de 3/4 regel bij het aansnijden van je onderwerp.

Ik hoop dat deze tip je weer kan helpen bij je fotografie, tot de volgende keer.

Foto's beoordelen

Het beoordelen of bespreken van foto's dient om de kwaliteit te verbeteren. Althans dat is het uitgangspunt bij het bespreken van foto's. Of je nu lid bent van een fotoclub, je foto's op Flickr plaatst of foto's hebt ingestuurd voor een wedstrijd, je krijgt te maken met het oordeel van anderen. Soms door een vakjury, soms door leden van de fotoclub waar je lid van bent of soms door een bespreker van een andere vereniging.
Een vakjury is ervaren en getraind in het bespreken cq. beoordelen van foto's. Vaak kijken zij naar de emotie van een foto of de verkoopbaarheid. Andere beoordelen foto's meer vanuit hun eigen emotie of beleving.

Met name de laatste categorie is een gevaarlijke vorm van foto's bespreken. Wanneer je foto's bespreekt of beoordeelt moet je als persoon een neutraal pad bewandelen van criteria die de kwaliteit van de foto weergeven.
Ben je landschapsfotograaf en heb je niets met portretfotografie zul je soms toch op een onderbouwde manier een mening moeten kunnen vormen en delen over een modelfoto van bijvoorbeeld een andere lid binnen je fotoclub zonder dat je vedwaald in subjectiviteit.

Maar ook bij het beoordelen van foto's van andere binnen je eigen vlak van fotografie kan het handig zijn om een structuur te hebben van objectieve criteria die je gebruikt voor een beoordeling. Na een beoordeling/bespreking op basis van deze objectieve criteria kun je als toevoeging nog jou eigen mening geven over wat het beeld voor jou betekent.

Wellicht dat de volgende structuur van criteria je kan helpen bij het bespreken of beoordelen van foto's van anderen (maar zeker ook die van jou zelf).
We kunnen hierbij drie groepen onderscheiden waarbij groep A verreweg de belangrijkste is en zou bij het eventueel toekennen van punten dan ook de meeste moeten kunnen opleveren. Wanneer je punten wilt (of moet) toekennen zou je bijvoorbeeld voor A maximaal 20 punten kunnen hanteren, voor B 10 en voor C 5.

Echter voor je begint met het toepassen van de onderstaande criteria bij het bespreken van een foto, spreek eerst voor jezelf (en de andere aanwezige) uit wat je ziet. Bijvoorbeeld: "ik zie een foto van een jonge vrouw in een sombere omgeving die verdrietig uit het raam kijkt". Eerst dan, als het duidelijk is waar je naar kijkt, kun je een begin maken met een bespreking of een beoordeling.

A. De inhoud of zeggingskracht
- De interpretatie van het onderwerp, de verbeelding
- Orginaliteit en creativiteit van de maker
- Spanning of dynamiek in de opname
- Het gekozen moment, de emotie of de geladenheid van het beeld
- De plaatsing van het onderwerp (compositie en balans van de opname)

B. De techniek
- Het gekozen standpunt en perspectief
- De selectie van het gebruikte brandpunt (inkadering)
- Het kleurgebruik (verzadiging, zwart/wit, monochrome, gedurfd)
- De stijl
- Kwaliteitsaspecten (scherpte, scherptediepte, contrast, belichting, bewerking)

C. De presentatie
- De afwerking van de print
- Het gekozen passepartout

Voor zover mijn tip over het bespreken van foto's. Probeer bij je volgende bespreking deze criteria eens uit en kijk of ze je helpen bij een objectieve bespreking.

Tot de volgende keer.

Workshop Voedselfotografie

Op het gebied van fotografie ben ik een echte autodidact. Door vallen en opstaan, veel lezen, weer vallen en weer opstaan en nog meer lezen heb ik mij het fotograferen eigen gemaakt. Het is een lange weg en een vaak moeizame weg om het doel te bereiken, maar uiteindelijk vergaar je door deze werkwijze een grote rugzak vol met informatie en kennis.

Om anderen deze lange weg te besparen en omdat ik het leuk vind om te doen geef ik workshops met als doel mijn kennis te delen. Op dit moment is mijn workshop Strobist fotografie erg populair. Bij deze workshop heb ik ook een e-book geschreven "Flitsen of Strobisten". Een e-book boordevol informatie over flitsen in zowel TTL-mode als volledig handmatig (the strobist way). Daarnaast bevat dit e-book de basis theorie over klassieke belichtingsstijlen en poses bij portretfotografie.

Momenteel ben ik hard aan het werken aan mijn volgende e-book met daarbij horende workshop. Dit e-book en de workshop hebben als onderwerp "basiskennis studiotechniek bij portretfotografie".

Dat gezegd hebbende kom ik bij mijn onderwerp van deze blog namelijk een workshop Voedselfotografie. Aangezien ik mij verder wil specialiseren in het fotograferen van voedsel en ik een aantal keren vallen en opstaan wilde overslaan ben ik op zoek gegaan naar een workshop Voedselfotografie. Deze vond ik bij "De School voor Fotografie" in Breda. Op hun website tref je een heuse "Masterclass Foodfotografie" aan voor de prijs van € 125,00. Als autodidact heb ik dus de stoute schoenen aangetrokken en mij ingeschreven voor deze masterclass. Afgelopen donderdag 21/4 dus vroeg vertrokken richting Breda voorzien van camera's, statieven, volle accu's, lege geheugenkaarten en een grote dosis enthousiasme.

Helaas werd met name dit laatste al snel de grond ingeboord. De meeste andere deelnemers aan deze masterclass hadden helaas het niveau van een beginnende amateur met nog moeite met begrippen als: diafragma, scherptediepte, studioflitsers, raw of Jpeg et cetera et cetera. Maar goed daar valt mee te leven dus ik had nog steeds hoop.

De docent begon met een filmpje van YouTube van een Amerikaanse voedselfotograaf. Op zich niet wereldschokkend, heb je uiteraard geen Masterclass voor nodig maar ok, het was de intro. Vervolgens werd er een aantal foto's getoond op het gebied van voedselfotografie. Mooie foto's en lelijke foto's (als voorbeeld hoe het niet moet). Op de vraag of de docent deze foto's in opdracht had gemaakt, kwam tot mijn stomme verbazing het antwoord "nee, die heb ik van Internet geplukt want ik doe zelf weinig aan voedselfotografie".
Je zult begrijpen dat mij de moed in de schoenen zonk.

In ongeveer 20 zinnen werd de complete theorie over voedselfotografie voor wat betreft belichting, compositie en styling behandeld. Hierna werd door de docent een compositie gemaakt van een koffiekopje op een houten kist met tegenlicht (zowel natuurlijk licht als middels de instellampen van studioflitsers). Het grootste deel van deze praktijk introductie werd echter besteed aan Phase One een softwarepakket voor het werken met bestanden en tethered fotograferen. Daarnaast heeft voor mij het fotograferen van een leeg koffiekopje geen enkele relatie met voedselfotografie, maar productfotografie. Zou er nu nog een lekkere kop dampende koffie met slagroom en een koekje of gebak hebben gestaan had ik nog vrolijk kunnen worden maar helaas. Zelfs op mijn poging iets te bewegen door te vragen hoe je nu dit kopje kunt fotograferen zoals hierboven omschreven, kwam het ontmoedigende antwoord niet verder dan "gewoon, dan doe je er toch koffie in". Tja, als het zo eenvoudig zou zijn had ik inderdaad geen Masterclass hoeven te zoeken op Internet.

Na de lunch mochten we zelf aan de slag met een hoeveelheid voedsel (wat overigens ruim aanwezig en goed verzorgd was) om een setting te bouwen en te stylen. Dit is uiteraard erg lastig als je gedurende de "workshop" nog niets hebt geleerd hoe je dit moet doen. Dus doe je het zoals je het altijd al deed. Echter daar is geen Masterclass voor nodig.

Goed na een tijdje fotograferen door de cursisten was het moment gekomen waarop de workshop teneinde liep. Ik dacht nu gaat het gebeuren. We gaan gezamenlijk de gemaakte foto's bekijken en bespreken teneinde nog iets te kunnen leren op het gebied van voedselfotografie (al is het maar van elkaars fouten en goede dingen). Echter helaas je begrijpt het al. Ook deze kans liet de docent (en daarbij De School voor Fotografie) probleemloos liggen. In plaats daarvan werd er een beginnerscursus gegeven over de benodigde grootte van een bestand voor een afdruk en het vrijstaand maken van een onderwerp in een opname.

Kortom een workshop (Masterclass zou een belediging zijn voor de term) die zeer zeker niet de moeite waard is. De workshop voldoet op geen enkele wijze aan hetgeen gesteld wordt op de website met betrekking tot de inhoud. Misschien zou een titel als "workshop table-top voor beginners" beter de lading dekken.

De moraal van dit verhaal.
Ik ben maar weer begonnen met het lezen van boeken over voedselfotografie en styling en ik ga maar weer vallen en opstaan.

Groetjes, tot de volgende keer.

Documentaire Fotografie

Afgelopen maandagavond heb ik een presentatie bijgewoond tijdens een bijeenkomst van Fotokring Geleen over documentaire fotografie. De presentatie werd gegeven door John Lambrichts uit Maastricht. Tijdens deze avond presenteerde John een selectie van foto's uit oudere documentaires en zijn laatste documentaire "Oeverlangen aan de Maas".
In het verleden heb ik een tweetal cursussen gevolgd over documentaire fotografie. Niet alleen heb ik tijdens deze cursussen geleerd hoe je als fotograaf je visie over een onderwerp kunt omzetten in pakkende beelden. Maar ook het maken van een selectie uit de vele opnamen zodat je verhaal duidelijk wordt en last but not least afdrukken in zwart/wit.

Documentaire fotografie is een tak van fotografie die relatief weinig beoefend wordt door amateurfotografen en dat is jammer. Documentaire fotografie is namelijk een vorm van fotografie die zoveel meer in zich heeft dan mooie foto's alleen. Documentaire fotografie is een avontuur dat je als fotograaf beleeft en vastlegt samen met je onderwerp en alle betrokkenen. Het is een creatief maar vooral ook sociaal traject waarbij al je vaardigheden zowel op fotografisch maar ook op sociaal gebied worden aangesproken. Een traject met als eindresultaat een product dat alleen door jou gemaakt kan worden. Het is jou visie op het onderwerp.

Alledaagse onderwerpen kunnen de basis vormen voor een mooie en pakkende documentaire fotoserie. Kortom documentaire fotografie is een avontuur dicht bij huis.
Denk aan een documentaire over bijvoorbeeld: de plaatselijke voetbalclub, de carnavalsvereniging, de vrijwilligers van de kringloopwinkel en ga zo maar door.

Wil je gaan werken aan een documentaire serie dan zijn er een aantal stappen die je moet/kunt doorlopen. Ik zal de stappen hier kort benoemen. In een aantal volgende blogs zal ik deze verder toelichten.

Checklist voor een Documentaire Fotoserie:

1 Onderwerp. Maak een lijstje van haalbare onderwerpen die jou interessant genoeg lijken om een documentaire over te maken.
2 Context. Bedenk bij ieder onderwerp op de lijst de context waarin je het gepresenteerd zou willen zien. Een expositie in een clubhuis of andere locatie, fotoserie in een blad et cetera.
3 Thema. Bedenk bij ieder onderwerp een thema dat ook past bij de context.
4 Vorm. Bedenk bij ieder onderwerp een vorm, een manier waarop je het wilt fotograferen die past en haalbaar is voor het onderwerp, de context en het thema.
5 Draaiboek. Maak voor één of meerdere onderwerpen een globaal draaiboek. Wat en wie wil je fotograferen en waar? Welke situaties, welke handelingen, welke werkzaamheden et cetera.
6 Bespreken. Ga één of meerdere draaiboeken bespreken met de personen en/of organisatie die het aangaat. Verzamel informatie en suggesties en controleer de haalbaarheid.
7 Apparatuur. Bepaal welke apparatuur je nodig hebt. Welke camera of objectieven. Ga je een flitser gebruiken et cetera. Controleer je apparatuur en maak eventueel een paar testopnamen.
8 Fotograferen. Tijd om te gaan fotograferen. Experimenteer met je gekozen vorm. Doe rustig aan, bekijk je eerste resultaten. Leer van eventuele fouten en pas je werkwijze aan.
9. Toestemming. Houd rekening met de privacy van personen. Indien nodig vraag eerst toestemming.
10 Informatie. Verzamel informatie rondom je opnamen. Noteer namen van personen, en plekken. Neem brochures mee. Al deze informatie komt later van pas voor het maken van de teksten bij je foto's.
11 Selectie. Kijik kritisch naar je opnamen en maak een selectie. Noteer wat je nog mist en ga weer aan de slag.
12 Teksten. Kijk of je voldoende informatie bij je foto's hebt en verzamel eventueel aanvullende info.
13 Kritiek. Laat je uiteindelijke selectie van je foto's en teksten door anderen bekritiseren. Liefts door diegene die je gefotografeerd hebt. Maar bedenk, jij bent de fotograaf dus jij neemt de uiteindelijke beslissing.
14 Presenteren. Werk aan je presentatie van de foto's zoals passe partout, lijsten et cetera.

Wil je je gaan verdiepen in documetaire fotografie, heb je hiermee een handige checklist om de eerste stappen te gaan maken. In het volgende blog zal ik een checklist plaatsen voor de aanschouwer van een documentaire fotoserie.

Als laatste advies wil ik je nog meegeven om eens te gaan kijken bij een documentaire fotoserie. De komende drie weken is de serie van John Lambrichts nog te bewonderen.
De fototentoonstelling 'Oeverlangen aan de Maas' is nog tot en met 23
april te zien in Centre Céramique Maastricht. Zondag 24 april (1e
paasdag) is Centre Céramique gesloten. Tijdens de zondagen 3, 10 en 17
april zal John zelf aanwezig zijn bij de tentoontoonstelling van 13.00 -
17.00 uur.

Dat was het voor deze keer.

Groetjes en tot de volgende blog.

Vrijstaand maken

Nog niet zo lang geleden heb ik een digitale avond bijgewoond bij Fotokring Geleen. De avond werd verzorgd door een gastspreker. Uit alle aangedragen onderwerpen door de leden was met name het onderdeel 'selecteren' en 'vrijstaand maken' gekozen om de avond te vullen.
Uiteraard heb je binnen een fotoclub van amateurfotografen een extra moeilijkheid om een avond in te vullen gezien de verscheidenheid aan kennisnivo's en uiteraard gebruikte software(versies).
Om dit een beetje te ondervangen was er een keuze gemaakt om het aantal onderwerpen te beperken en werd als uitgangspunt Photoshop CS5 genomen.

Alle mogelijke menukeuzes die je hebt binnen Photoshop passeerden de revue. In mijn bescheiden mening zelfs teveel mogelijkheden aangezien je zeer zeker als beginner al snel door de bomen het bos niet meet gaat zien.
Uiteraard was één van de belangsrijkste vragen "hoe maak je een model/portret vrijstaand van een persoon met wapperende haren tegen een achtergrond?".

Uiteraard biedt Photoshop CS5 een aantal zeer sterk verbeterde mogelijkheden om vrijstaand te maken. Deze mogelijkheden en het gebruik van maskers kwamen dan ook uitgebreid aanbod.

Maar is Photoshop wel het aangewezen programma om onderwerpen vrijstaand te maken van de achtergrond?

Ik denk dat wanneer je af en toe een onderwerp vrijstaand moet maken je met Photoshop CS5 na enig oefenen een redelijk goed hulpmiddel hebt.
Wanneer je echter zoals ik met regelmaat grote aantallen foto's vrijstaand moet maken en dan denk ik aan aantallen van enkele tientallen maar ook 300/400 producten en zoals nu een project van 2000 producten, Photoshop niet echt de beste keuze zal zijn.
Maar wat dan wel?

Zelf werk ik met MaskPro van OneOne software. MaskPro is een plugin voor Photoshop speciaal ontwikkeld voor het vrijstaand maken van onderwerpen. MaskPro biedt verschillende mogelijkheden om een onderwerp vrijstaand te maken.
Een masker kan gemaakt worden op basis van kleurselecties. Je kiest kleuren die je wilt behouden en kleuren die weg mogen. Daarna ga je met de "magic"brush over de randen en je masker wordt gemaakt. Ook bij een model met bijvoorbeeld wapperende blonde haren voor een mooie blauwe lucht kun je snel een eenvoudig een perfect resultaat bereiken.
Ook transparante onderwerpen zoals wijnglazen et cetera zijn mogelijk. Maar ook selectie met het "pen"selectie tool gaan snel en nauwkeurig. Daarnaast maak je met deze Plugin ook eenvoudig zogenaamde "clipping paths", sneller en nauwkeuriger dan via de standaard mogelijkheden van Photoshop.

Wat ik je als tip mee wil geven bij het maken van een selectie of bij het vrijstaand maken van een onderwerp is de volgende.

Werk bij het maken van een selectie altijd op 200%. Dus zoom in naar 200% en begin dan met het maken van je selectie. Je zult merken dat je selecties er aanmerkelijk op vooruit zullen gaan. Je gaat namelijk de kwaliteit van je selectie bepalen bij die uitvergroting. Wanneer je dan voor het eindresultaat teruggaat naar 100% zul je zien dat je selectie perfect is.

Goed, zover mijn tip over het maken van selecties. Meer weten kun je altijd een vraag stellen via dit blog.

Tot de volgende keer.